Gr-stars - Τα πάντα για τη showbiz και τους σταρ

Δεν είναι χόμπυ η οικογένεια. Είναι πλήρης αγάπης κι αφοσίωσης ζωή.

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://ift.tt/1QKV6NO" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://ift.tt/1W1vbKB" width="640" /></a></div>
<div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></span></div>
<b>Είναι η μελαγχολία των γιορτών που σε αρκετούς απο εμάς βιώνεται πιο έντονα. </b>
<div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b><br /></b>Είναι η εποχή που το αίσθημα της απώλειας αγαπημένων προσώπων είναι πιο έντονο από τότε.<br />
Η φυσική απουσία, ιδίως ενός γονέα, είναι κάτι που δεν αναπληρώνεται ποτέ. Απλά συμβιβάζεσαι και η ζωή με τα καθημερινές ασχολίες μαλακώνει τον πόνο και κάπως έτσι συνεχίζεις.<a id="more" name="more"></a><br />
Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που απουσία ενός γονέα βιώνεται μετά από ένα χωρισμό;<br />
Ο βίαιος και εξαναγκαστικος αποχωρισμός που καλείται ένα παιδί να κατανοήσει, δεχτεί και να λειτουργήσει;<br />
Πώς μπορείς να εξηγήσεις σε ένα παιδί όταν σε ρωτάει με δάκρυα στα μάτια και με την παιδικη αθωότητά, αν έκανε κάποια σκανδαλιά και ο μπαμπάς ή η μαμά τον τιμωρούν με την απουσία του-της.<br />
Πόσο υποστήριξη χρειάζεται αυτό το παιδί για να μπορέσει να βγεί με όσο το δυνατόν λιγότερα απωθημένα από αυτό, για να μπορέσει να έχει μια φυσιολογική ενήλικη ζωή;<br />
Ιδίως αν αυτός που έφυγε, ανήκει στην κατηγορία που σαν να περίμεναν με ανυπομονησία πότε θα απαλλαγούν από αυτό το “βάρος” και φεύγουν, χωρίς να ασχοληθούν ξανά με τα παιδιά τους.<br />
Άνθρωποι ανώριμοι που είδαν τη δημιουργία μιας οικογένειας σαν κάτι απλό.<br />
Σαν χόμπυ.<br />
Μια φυγή και τέλος οι υποχρεώσεις για αυτούς. Μια παραμονή πίσω και πολλά προβλήματα για εκείνους που μένουν πίσω.<br />
Μονογονέας να παλεύει καθημερινά για να τα βγάλει πέρα, βάζοντας τη ζωή του και τις ανάγκες του στο περιθώριο, με κοινωνική αδιαφορία και καμία υποστήριξη και παιδιά να μεγαλώνουν απότομα.<br />
Να αναγκάζονται να ενηλικιωθούν ξεχνώντας την παιδική ηλικία γιατί πρέπει να συνεισφέρουν στην οικογένεια,πιάνοντας δουλειά και σε αρκετές περιπτώσεις παρατωντας και τις σπουδές τους.<br />
Παιδιά που ενηλικιώνονται στα χρόνια με το πιο σκληρό τρόπο.Ξέρουν πολύ καλά την έννοια της απόρριψης, πριν γνωρίσουν την έννοια της αποδοχής.<br />
Ρωτάνε να μάθουν τι είναι η αγάπη κι αν πάντα πονάει τόσο πολύ, γιατί η δική τους αγάπη που ένιωσαν για το γονιο που έφυγε,αγκάθι στη ψυχή τους έγινε.<br />
Και φοβούνται.<br />
Πώς να εμπιστευτούν;<br />
Νύχτες που άκουγαν ενα βουβό κλάμα απο την καμάρα των γονιών τους,τους σκλήρυναν. Πέτρωσαν.Ίσως και να ορκίστηκαν πώς ποτέ δεν θα αγαπήσουν.<br />
Ποτέ.<br />
Η μέγιστη προδοσία ήρθε απο αυτόν που τους έφερε στη ζωή.<br />
Ποιός λοιπόν θα είναι αυτός που θα καταφέρει να διώξει τη σκουριά απο την καρδουλα τους.<br />
Γιατί το έχουν ανάγκη.<br />
Έχουν ανάγκη αυτήν την αγκαλιά που μόλις τους κλείσει μέσα θα ξορκίσει το κακό. Θα λύσει την αλυσοδεμένη ψυχή.<br />
Γιατί δεν πήραν αγάπη, αλλά έχουν τόσο απόθεμα μέσα ανόθευτο.<br />
Αγνό.<br />
Έχουν ανάγκη να ακούσουν: “Σε αγαπώ, είμαι εδω για σένα”.<br />
Το έχουν ανάγκη… Το έχω ανάγκη…<br />
<br />
<a href="http://www.anapnoes.gr/">αναπνοές</a></span></div>
</div>

Δεν είναι χόμπυ η οικογένεια. Είναι πλήρης αγάπης κι αφοσίωσης ζωή.

Είναι η μελαγχολία των γιορτών που σε αρκετούς απο εμάς βιώνεται πιο έντονα. Είναι η εποχή που το αίσθημα της απώλειας αγαπημένων προσώ...

Διαβάστε περισσότερα »

Την ζωή που ονειρεύτηκες, μόνο εσύ μπορείς να την χτίσεις

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://ift.tt/1W1va9w" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="428" src="http://ift.tt/1QKV6xt" width="640" /></a></div>
<div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></span></div>
Τον ουρανό μέσα μας όλοι τον έχουμε κρυμμένο. Εξαρτάται όμως ο καθένας από την οπτική γωνία που τον βλέπει. Άλλοι από εμάς ανοίγουν τις κουρτίνες του παραθύρου τους και τον βλέπουν από ψηλά. Τα μάτια τους ταξιδεύουν ανάμεσα στα σύννεφα. Παίζουν κρυφτό με τον ήλιο. To βράδυ ονειρεύονται τους πλανήτες στον ουρανό. Μετρούν ένα-ένα τ΄ άστρα. Κάνουν ευχές και αναρωτιούνται μήπως ένα πέσει και για την δική τους τύχη.<br />
<a id="more" name="more"></a><br />
Άλλοι πάλι είναι αυτοί, που οι ίδιοι είναι ουρανοί, φτιαγμένοι από άστρα. Μαζί τους κουβαλάνε φως, ενέργεια, δύναμη. Γνωρίζουν πως καθετί στον κόσμο μας είναι φτιαγμένο από φως. Τα πάντα είναι φτιαγμένα από το φως του Δημιουργού. Αυτό είναι ο αγγελιοφόρος της ζωής. Άνθρωποι και φύση ένα φως, ηλιαχτίδες ζωής.<br />
<br />
Η ζωή μας είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά το φως, φτιαγμένη κι αυτή από εικόνες φωτός. Τα όνειρα που κάνουμε είναι ψευδαισθήσεις που δε μας αφήνουν να δούμε την πραγματικότητά μας, δεν μπορούμε πολλές φορές ν’ αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας, γιατί είμαστε μπερδεμένοι, χαμένοι μέσα στα προβλήματα της ζωής. Μπορούμε να γίνουμε, με την επίγνωση αυτή, οι καλύτεροι κριτές του εαυτού μας, χωρίς να γίνουμε επικριτές των άλλων. Αφουγκραζόμαστε τις αλήθειες της ζωής, αλλά μέσω της παρατήρησης εστιάζουμε ο καθένας σ΄ αυτές τις οποίες έχει ανάγκη κάθε φορά στην ζωή του.<br />
<br />
Στην κοινωνία που ζούμε υπάρχουν άγραφα στερεότυπα. Για να είμαστε αποδεκτοί βαδίζουμε βάση αυτών και σταδιακά χάνουμε τους εαυτούς μας. Τους προσγειώνουμε ανώμαλα στη γη. Προσποιούμαστε κάτι που δεν είμαστε, διότι φοβόμαστε την απόρριψη, υποκρινόμαστε. Φωλιάζει ο φόβος του να μην είμαστε αρκετά καλοί. Έτσι γινόμαστε άλλοι. Αντίγραφα των πεποιθήσεών μας. Η πίστη στα όνειρά μας ως πληροφορία αποθηκεύεται, γίνεται πεποίθηση και σύμφωνα με αυτήν, όχι μόνο μπορούμε ν΄ αποδράσουμε στο κάθε όνειρό μας, αλλά υπάρχει και η δυνατότητα να το πιστέψουμε τόσο πολύ, ώστε να νικήσουμε τους φόβους μας και να το ζήσουμε.<br />
<br />
Κάθε φορά που πηγαίνουμε σύμφωνα με το ρεύμα, επιβραβεύουμε τους εαυτούς μας. Κάθε φορά που ιδέες και σκέψεις αντικρούονται με αυτό, τους τιμωρούμε. Νιώθουμε ανασφαλείς και πως δεν είμαστε αρκετά καλοί για το σύστημα στο οποίο βρισκόμαστε. Χρειάζεται μεγάλη τόλμη να είμαστε ο εαυτός μας, να πετάξουμε στον ουρανό, ανάμεσα στα σύννεφα, να χαμογελάσουμε στον ήλιο, χωρίς φόβο, απολαμβάνοντας τα χρώματα του ουράνιου τόξου ακόμη και μετά από τις μπόρες της ζωής. Ν΄ακολουθούμε τους άγραφους νόμους της καρδιάς και της αγάπης και να προσπαθούμε κάθε φορά να μην βλάπτουμε τους άλλους συνειδητά, γιατί ασυναίσθητα σίγουρα όλοι έχουμε βλάψει κάποιους σε κάποια περίοδο της ζωής μας. Τιμωρούμε τον εαυτό μας κάθε φορά που δεν ακολουθούμε τους κανόνες, σύμφωνα με το σύστημα, δηλαδή τους άλλους. Ανταμείβουμε τους εαυτούς μας όταν είμαστε μέσα σ΄αυτό.<br />
<br />
Εθιζόμαστε στις μικρές φυλακές μας. Κλειδώνουμε την απεξάρτηση και την προσωπική μας ελευθερία, γιατί κάθε νέο βήμα που θέλουμε να κάνουμε, πιστεύουμε πως εναντιώνεται στην κοινωνία που ζούμε.<br />
<br />
Μαζοποιούμαστε και δεν προσπαθούμε με την πολυπλευρότητα του χαρακτήρα μας να είμαστε εκείνοι που θα προσφέρουμε κάτι διαφορετικό στο σύνολο. Το διαφορετικό δεν είναι κατά ανάγκη και απορριπτέο. Το κόντρα στο ρεύμα μπορεί να είναι και η αρχή της δικής μας προσωπικής επανάστασης και ανάστασης του κοινωνικού συνόλου.<br />
<br />
Το χαρακτηριστικό του ουρανού που τον κάνει να ξεχωρίζει από τους άλλους πλανήτες είναι πως γυρίζει γύρω από τον εαυτό του και τον ήλιο σε ελλειπτική τροχιά. Έτσι και εμείς ως άλλοι ουρανοί πρέπει να είμαστε αυτόφωτοι, αλλά και να δεχόμαστε τη βοήθεια και τις συμβουλές του συνανθρώπου. Έτσι μόνο μπορούμε να εξελιχτούμε σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες.<br />
<br />
Ας πετάξει ο καθένας στο δικό του ουρανό, ξεδιψώντας στην θάλασσα της γνώσης του. Έτσι θα κολυμπήσει στο δικό του επίγειο ουρανό.<br />
<br />
<a href="http://ift.tt/1AOUpx4">Πηγή</a></div>

Την ζωή που ονειρεύτηκες, μόνο εσύ μπορείς να την χτίσεις

Τον ουρανό μέσα μας όλοι τον έχουμε κρυμμένο. Εξαρτάται όμως ο καθένας από την οπτική γωνία που τον βλέπει. Άλλοι από εμάς ανοίγουν τις κ...

Διαβάστε περισσότερα »

ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ-ΠΕΛΑΣΓΟΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ

<div class="post-header"></div>
<div class="post-body entry-content" id="post-body-6374193196512179056" itemprop="description articleBody">
<div dir="ltr" style="text-align: left;">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://ift.tt/1ra1Ujj" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://ift.tt/1X2wKqA" width="320" /></a></div>
<b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Οι μούμιες το αποδεικνύουν ότι κάποτε η Κίνα κατοικούνταν από Λευκούς Ανθρώπους!<br />
<br />
Οι κινέζοι είναι πιθανόν το σύμβολο της μογγολικής φυλής. Το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό όταν βλέπουμε μια ασιατική μορφή είναι να ρωτήσουμε: Είσαι από την Κίνα;<br />
<br />
Ακόμη και αν αυτός είναι στην πραγματικότητα από την Ιαπωνία, Κορέα, ή το Βιετνάμ κ.ο.κ.<br />
<br />
Αλλά αυτό που πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν είναι ότι κατά την διάρκεια της αρχαιότητας, όταν οι Αιγύπτιοι έχτιζαν τις εντυπωσιακές πυραμίδες και οι Έλληνες πολεμούσαν για την Τροία, η Δυτική Κίνα στην πραγματικότητα κατοικούνταν από μια ανοιχτόχρωμη ξανθιά με γαλανά μάτια λευκή φυλή!<br />
<br />
Πέρα από την επαρχία της Ν. Κίνας που φέρει ακόμα την επωνυμία Γιουνάν (Γιουνάν αποκαλούν οι Τούρκοι (μογγόλοι) και οι αραβόφωνοι αλλά και στην περιοχή της Ινδίας τους Έλληνες και προέρχεται ετυμολογικά από τη λέξη Ίωνας – Ιωνία) , μια ομάδα δυτικών και Κινέζων αρχαιολόγων προσπάθησε να ανιχνεύσει μια ακόμα από μια σειρά μούμιες ηλικίας 2800 ετών, καυκάσιου (Λευκού) ανθρώπου, που βρέθηκε σε ένα αρχαίο τάφο στο Ξιγιανγκ Ουϊγκορ την αυτόνομη περιοχή της Βορειοδυτικής Κίνας.<br />
<a href="http://ift.tt/Vglq6O" id="more" name="more"></a><br />
<br />
Η πολύ καλά διατηρημένη μούμια είναι πιθανότατα ενός σαμάνου και βρίσκεται κάτω από προσεχτική έρευνα ήδη από το 2003. Οι επιστήμονες παραξενεύτηκαν από την παρουσία ενός σακιδίου φύλλων μαριχουάνας που βρήκαν θαμμένο οι αρχαιολόγοι μαζί με την ντυμένη με δερμάτινη φορεσιά μούμια. «Από την φορεσιά και τα φύλλα της μαριχουάνας, που έχουν επιβεβαιωθεί από διεθνείς ειδικούς ότι είναι τα συστατικά ναρκωτικού, υποθέτουμε ότι ο άνδρας αυτός ήταν σαμάνος μεταξύ ηλικίας 40 και 50 ετών», εξήγησε ο ιστορικός Λι Ξϊαο.<br />
<br />
Η εξερεύνηση το 2003 στην περιοχή έφερε στο φως 600 μούμιες από 2000 περιφερειακούς τάφους. Αυτές οι μούμιες λευκών ανθρώπων που κάποτε κατοικούσαν στην Δυτική Κίνα δεν ήταν ταριχευμένες, όπως οι Αιγυπτιακές, αλλά διατηρήθηκαν αθέλητα από το τοπικό κλίμα: ακραίας ζέστης και ανυδρίας καλοκαίρια, δριμύτατοι ψυχροί χειμώνες, και έδαφος με άλατα.<br />
<br />
Όταν οι ερευνητές πρωτοανακάλυψαν τις μούμιες, εντυπωσιάστηκαν από τα ξεκάθαρα ευρωπαϊκά τους χαρακτηριστικά, με ξανθές ή ερυθρόχρωμες τρίχες, προεξέχουσες μύτες, μουστάκια και γένια, «σκωτσέζικου» τύπου υφάσματα (σημ: ελληνιστί ΣΚΟΤ-ΛΑΝΤ η Χώρα του Σκότους, λόγω μεγάλου γεωγραφικού πλάτους μεγάλες νύχτες), και με αεράτα φτερωτά καπέλα. Οι μούμιες, που ο λαός τους αποκαλέστηκε Τοχάριοι, άφησαν ακόμα και γραφή που είναι καθαρά «Ινδοευρωπαϊκής» προελεύσεως. Επίσης, σε αρχαία Κινεζικά χρονικά, αναφέρονται επαφές (διάβαζε: εθνοκάθαρση-γενοκτονία) με κοκκινομάλληδες λαούς από την δύση.στοιχεία από: <a href="http://ift.tt/1ra1VDR">http://ift.tt/1ra1VDR</a><br />
<br />
<a href="http://ift.tt/1W0Bdei">Ο ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ</a><br />
<br />
Η περασμένη(2007) χρονιά ανήκε αναμφίβολα στην Κίνα. Ήταν η χρονιά των Ολυμπιακών Αγώνων της, η χρονιά που μας προμήθευσε« ντόπες», η χρονιά που ξύπνησε στον κόρφο της το Θιβέτ, η χρονιά που τη θυμήθηκε με θυμό ο Εγκέλαδος... Χρονιά κορύφωσης για την πρώτη σε πληθυσμό και τέταρτη σε έκταση χώρα της Γης, για καλό ή για κακό. Πριν από λίγες ημέρες ξανακοίταξα προσεκτικά τη θέση της στον χάρτη. Θυμήθηκα σαν χθες το ανάγλυφο της χώρας, όπως το είδα σε ένα πάρκο «της Κίνας σε μινιατούρα», κατά την εκεί επίσκεψή μου προ δεκαετίας. «Βαδίζοντας» μεταξύ του Σινικού Τείχους και της Λάσα του Θιβέτ, είχα ρωτήσει τον ξεναγό μας πώς λένε την Ελλάδα στη γλώσσα τους. Μου αποκρίθηκε: «Σελλά» (λαρισινή προφορά). Ξαφνιασμένος, τον ρώτησα αν αυτή η λέξη έχει κάποιο άλλο νόημα στα κινέζικα. «Οχι» μου είπε «αλλά Αιγαίο σημαίνει Θάλασσα της Αγάπης»...<br />
<br />
Η απορία για τις συμπτώσεις με συνόδεψε όλα τα επόμενα χρόνια. Ιδιαίτερα η ομοιότητα του Σελλά με το προομηρικό όνομα Σελλάς (Χώρα του Φωτός) της χώρας μας, με έκανε να φαντάζομαι απογόνους των Αργοναυτών σε ρόλο Μάρκο Πόλο. Βέβαια, ο Αριστέας ο Προκοννήσιος, ο ποιητής του 7ου αιώνα π.Χ. και συγγραφέας των Αριμασπείων Επών, είχε περιηγηθεί μεγάλο μέρος της Ασίας- αλλά είχε φθάσει στην άλλη της άκρη; Η βεβαιότητα του Αλεξάνδρου ότι μετά την Ινδία ο κόσμος τελείωνε, δεν άφηνε ίσως περιθώρια για κάτι τέτοιο. Ακόμη και έτσι όμως αυτό δεν σήμαινε ότι δεν θα το έκανε κάποιος επόμενος «για λογαριασμό του». Και, όντως, το λαμπύρισμα της δάδας στα Ιμαλάια φώτισε κάτι που είχα παραβλέψει.<br />
<br /></span></span></b>
<table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: right; margin-left: 1em; text-align: right;">
<tbody>
<tr>
<td style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><a href="http://ift.tt/1X2wLdW" style="clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="192" src="http://ift.tt/1ra1VDS" width="400" /></a></span></span></b></td>
</tr>
<tr>
<td class="tr-caption" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Μούμια Ευρωπαίου στην κινεζική έρημο</span></span></b></td>
</tr>
</tbody>
</table>
<b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Όταν η Ευρώπη συνάντησε την Κίνα<br />
Τυπικά, ο Αλέξανδρος κατέκτησε και κράτησε την αυτοκρατορία του Δαρείου για μόλις εννέα χρόνια (334-323 π.Χ.), αλλά το σοκ που επέφερε στην ιστορία αυτού του κόσμου έμελλε να κρατήσει αιώνες. Χάρη στην αίγλη του ονόματός του, οι επίγονοι κατόρθωσαν μετά τον θάνατό του να κρατήσουν για δύο αιώνες τα φέουδα που μοιράστηκαν, παρά τους συνεχείς πολέμους μεταξύ τους. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Πείθων που είχε αναλάβει τις ινδικές κτήσεις στην κοιλάδα του Ινδού και ο Εύδεμος που είχε πάρει τη διοίκηση του Παντζάμπ έμειναν στις κτήσεις τους ως το 316 π.Χ., για να πάρει τη θέση τους η ινδική δυναστεία του Τσαντραγκούπτα Μαουρία.<br />
<br />
Ως τον πρώτο αιώνα π.Χ.- μας λέει η Ιστορία- τις κτήσεις της Δύσης τις κατέλαβαν οι Ρωμαίοι και εκείνες της Ανατολής οι διάδοχοι των Περσών, Πάρθοι. Σε πείσμα της ιστορίας όμως, οι Έλληνες κατόρθωσαν να συστήσουν στα εδάφη του Αφγανιστάν και του Πακιστάν το Ελληνο-Βακτριανό βασίλειο (206-140 π.Χ.) και να το επεκτείνουν ανατολικά, συστήνοντας το Ελληνο-Ινδικό βασίλειο (180 π.Χ.- 10 μ.Χ.) Τότε, με τα πρώτα κύματα των Ούννων (Ξιον Γκνου για τους Κινέζους) να σαρώνουν τα πάντα, τελείωσε το παιχνίδι εξουσίας των Ελλήνων.<br />
<br />
Όσο για τους Κινέζους... γνωρίζαμε μόνο ότι οι στρατιώτες του Ευθύδημου (με πρωτεύουσα την Αντιόχεια τη Μαργιανή και ορμητήριο την Αλεξάνδρεια την Εσχάτη) είχαν εξερευνήσει τις ερημιές στο τωρινό κινεζικό Τουρκεστάν. Ο Στράβων έγραψε χαρακτηριστικά ότι οι Ελληνο-Βακτριανοί «επέκτειναν την αυτοκρατορία τους μακριά ως την Κίνα και τους Φρύνους (βλ. http://ift.tt/1nXWmk6 xt? lookup=Strab. +11.11.1 στο Διαδίκτυο). Αλλά λεπτομέρειες για εμπορικές σχέσεις δεν ανέφερε. Τους Κινέζους τους γνώρισαν έμμεσα οι Ρωμαίοι, επειδή εκείνοι πουλούσαν μετάξι στους Πάρθους και οι Πάρθοι στους Ρωμαίους.<br />
<br />
 Η επαφή τους έγινε άμεση μετά το 14 μ.Χ., όταν ο έλληνας πλοίαρχος Εύπαλος έδειξε στον ναύαρχο του Αυγούστου το πώς να εκμεταλλεύεται τους μουσώνες για να συντομεύει το ταξίδι στην Ινδία. Σύμφωνα με τα κινεζικά αρχεία, ως τον 2ο αιώνα οι έλληνες ναυτικοί είχαν φτάσει στο Βιετνάμ και το 166 μ.Χ. επισκέφθηκαν την αυτοκρατορική αυλή του Χουάν Τι, ως απεσταλμένοι του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου. Από τότε οι ρωμηοί αυτοκράτορες του Βυζαντίου με το μετάξι και τις άλλες εμπορικές συναλλαγές και ως τον Μάρκο Πόλο (1266 μ.Χ.) οι Ευρωπαίοι γνώριζαν ότι ο στεριανός δρόμος για την Κίνα ήταν στα χέρια Ούννων και Μογγόλων.<br />
<br />
Παράδοξα, συμπτώσεις και ανατροπές<br />
<br />
Αυτή η παγιωμένη εικόνα απομόνωσης της Κίνας ανατρέπεται άρδην τα τελευταία χρόνια, από τη διασταύρωση τόσο ιστορικών όσο και αρχαιολογικών ευρημάτων. Σύμφωνα με το αρχείο του κινέζου ιστορικού Σίμα Κιάν, ο αυτοκράτορας Γου αποφάσισε το 138 π.Χ. να στείλει τον πρεσβευτή του Ζανγκ Κιάν στους λαούς της Δύσης, ψάχνοντας για συμμάχους κατά των Ούννων. Εκείνος, έπειτα από την ατυχή σύλληψή του και αιχμαλωσία δέκα χρόνων στα χέρια των Ούννων, δραπέτευσε και διέσχισε την έρημο του Τακλαμακάν για να συναντήσει... τους «Νταϊουάν» (Δαναοί;). Ήταν λευκοί χωρίς λοξά μάτια και είχαν γενειάδες.<br />
<br />
Ήταν εκτροφείς υπέροχων αλόγων, είχαν πολύ όμορφα κτίρια και αγάλματα, φέρονταν με σεβασμό στις γυναίκες και... τις άκουγαν. Η περιοχή διέθετε 60.000 οικογένειες και 30.000 στρατιώτες. Με βάση τις γεωγραφικές συντεταγμένες που έδινε ο Ζανγκ Κιάν στην αναφορά του, η πόλη που συνάντησε ήταν η Αλεξάνδρεια η Εσχάτη, στα όρια Φεργάνας και Σογδιανής, στο πέρασμα του Παμίρ. Το πολύ περίεργο είναι ότι στην πόλη αυτή έκοβαν ήδη νομίσματα με μια τεχνική που γνώριζαν μόνον οι Κινέζοι.<br />
<br />
Συγκεκριμένα, οι βασιλείς Αγαθοκλής και Πανταλέων της Βακτρίας είχαν κυκλοφορήσει- γύρω στο 170 π.Χ. - το πρώτο δυτικό νόμισμα «λευκού χαλκού», από κράμα χαλκού- νικελίου σε αναλογία 75/25. Προφανώς, κάποιοι είχαν προλάβει να κάνουν εισαγωγές... Ο Ζανγκ προχώρησε στη Βακτρία και έφθασε ως την Ινδία. Επέστρεψε- έπειτα από μία ακόμη αιχμαλωσία στα χέρια των Ούννων- και πληροφόρησε τον αυτοκράτορα για τα θαυμαστά που είδε. Τον αυτοκράτορα τον ενδιέφερε κυρίως η αγορά των αλόγων που είχαν οι Έλληνες, αλλά μαζί με αυτό ξεκίνησε το αλισβερίσι που, τον 19ο αιώνα, βαφτίστηκε από τον γερμανό μελετητή von Richthofen «δρόμος του μεταξιού».<br />
<br />
Τους Έλληνες αντικατέστησαν στη συνέχεια οι Σκύθες, οι οποίοι πιεζόμενοι από τους Ούννους εισέβαλαν στη Βακτρία και στην Ινδία, για να δημιουργήσουν την αυτοκρατορία του Κουσάν, ώσπου την περιοχή κατέλαβε η Κίνα (70 μ.Χ.). Τα καραβάνια έφευγαν από την Κίνα με μετάξι, κεραμικά και σιδηρικά και επέστρεφαν με χρυσό, ελεφαντόδοντο και γυάλινα αντικείμενα. Ωστόσο οι επιθέσεις από ληστές ήταν συχνές.<br />
<br />
Για την προστασία του εμπορίου, το νεότευκτο Σινικό Τείχος επεκτάθηκε δυτικά, ως την έρημο Τακλαμακάν.<br />
<br /></span></span></b>
<table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;">
<tbody>
<tr>
<td style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><a href="http://ift.tt/1X2wKqC" style="clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" src="http://ift.tt/1X2wKqC" /></a></span></span></b></td>
</tr>
<tr>
<td class="tr-caption" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Η ενδυμασία της μούμιας<br />
παραπέμπει σε Ευρωπαίους της εποχής...</span></span></b></td>
</tr>
</tbody>
</table>
<b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Τα σημάδια και η μεγάλη έκπληξη<br />
Το πέρασμα των καραβανιών από την έρημο αυτή ανά τους αιώνες άφησε πάμπολλα σημάδια πίσω του. Οι πρώτοι δυτικοί μελετητές που έφθασαν στην περιοχή το 1900- ο Σουηδός γεωγράφος Sven Ηedin και ο Ούγγρος Αurel Stein- βρήκαν πολλά από αυτά, όπως και 2.000 χειρόγραφα που εξιστορούσαν τα δρομολόγια του δρόμου του μεταξιού τους προηγούμενους αιώνες.<br />
<br />
Ακολουθώντας τον δρόμο στις περιοχές της Κίνας, έβρισκαν παντού επιρροές από την τέχνη των Ελλήνων: Γεωμετρικά σχέδια στα υφαντά και στα κεραμικά, αγάλματα φτερωτών αλόγων, απεικονίσεις του Βούδα με φτερά αγγέλου... αλλά και ζωγραφιές με έλληνες στρατιώτες και Κενταύρους. Πολλοί σύγχρονοι αρχαιολόγοι επιμένουν ότι και ο πήλινος στρατός, που συνόδευσε το 210 π.Χ. τον αυτοκράτορα Κιν στον τάφο, είχε πηγή έμπνευσης τα αγάλματα των Ελλήνων!<br />
<br />
Αλλά η μεγάλη έκπληξη ήλθε όταν πέρασε το «καθαρτήριο» της Πολιτιστικής Επανάστασης και η Κίνα άρχισε να ανασκάπτει επιστημονικά το παρελθόν της: Η έρημος Τακλαμακάν μόνον έρημη δεν ήταν. Θαμμένες πόλεις βρέθηκαν κάτω από τις αμμοθίνες της και τάφοι με μούμιες άρχισαν να έρχονται στην επιφάνεια. Δεκάδες μούμιες χιλιετηρίδων, τέλεια διατηρημένες από την ξηρασία. Ωστόσο... οι νεκροί δεν ήταν Κινέζοι! Ήταν ψηλοί, κοκκινομάλληδες, με ανοιχτόχρωμα μάτια. Οι πιο παλιοί ανάγονταν στο 1800 π.Χ. και οι πιο πρόσφατοι στο 300 π.Χ. Μεταξύ αυτών ήταν και ένα μωρό ενός έτους, που είχε στη θέση των ματιών του γαλάζιες πέτρες, και κάποιες γυναίκες, του 4ου και 3ου π.Χ. αιώνα, που φορούσαν μυτερά καπέλα όπως οι Αμαζόνες.<br />
<br />
Τι συνέβαινε;<br />
 Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι και πώς ζούσαν σε μια περιοχή τελείως άνυδρη; Για το τελευταίο ερώτημα η απάντηση είναι μάλλον γεωλογική: Η έρημος Τακλαμακάν βρίσκεται πολύ χαμηλότερα από το επίπεδο της θάλασσας και- σε παλιότερη εποχή, με άλλο κλίμα- ήταν πιθανότατα εύφορη πεδιάδα με λίμνη.<br />
<br />
Κατά τα λοιπά, τα απρόσμενα αυτά ευρήματα- της δεκαετίας του 1990- δημιούργησαν μεγάλο μειονοτικό πρόβλημα στην Κίνα. Οι τουρκογενείς Ουιγούροι της περιοχής άρχισαν να λένε ότι οι μούμιες αποδείκνυαν ότι κατάγονταν από μη Κινέζους, τους Τοχάριους, άρα και η γύρω χώρα έπρεπε να γίνει αυτόνομη. Όλοι θυμήθηκαν τους αρχαίους κινεζικούς μύθους για έναν λευκό λαό στα δυτικά, ψηλό, με πράσινα και γαλανά μάτια, και βοστρυχωτά γένια. Έπειτα από πολλές διελκυστίνδες, η κινεζική κυβέρνηση δέχτηκε να γίνει εξέταση DΝΑ από κοινή ομάδα ερευνητών από πανεπιστήμια της Κίνας, της Σουηδίας και των ΗΠΑ.<br />
<br /></span></span></b>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><a href="http://ift.tt/1ra1VDU" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://ift.tt/1X2wNm1" width="212" /></a></span></span></b></div>
<b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Τα πορίσματα από το DΝΑ ξεκαθάρισαν ένα πράγμα: Οι μούμιες δεν είχαν καμία σχέση με τους Ουιγούρους Τούρκους, οι οποίοι άλλωστε είχαν καταλάβει την περιοχή μόλις τον 9ο αιώνα μ.Χ. Αλλά δεν επήλθε συμφωνία για τίποτε από τα υπόλοιπα. Οι ανθρωπολόγοι είχαν βρει γονιδιώματα που παραπέμπουν άλλοτε σε Κιμμέριους Κέλτες της Κριμαίας, άλλοτε σε Σκύθες του Κιργιστάν και άλλοτε σε κατοίκους της Ανατολικής Μεσογείου.<br />
<br />
Τι λένε οι αρχαιολόγοι; Πολύ απλά, ότι τα σχέδια των ρούχων των νεκρών έχουν ελληνικής τεχνοτροπίας μοτίβα. Μάλιστα, ένα από τα εγχάρακτα ταφικά αναθήματα φέρει το σύμβολο της γνωστής σβάστικας. Ακόμη πιο εντυπωσιακά, μια μούμια που βρέθηκε πολύ νοτιότερα της ερήμου στο Γινγκπάν της ΝΔ Κίνας- χρονολογείται από το 1000 π.Χ., έχει ύψος γύρω στο 1.90(!) και φέρει χρυσή νεκρική προσωπίδα, κατά το συνήθειο των Μυκηναίων.<br />
<br />
Μα... υπάρχει ιστορική διασταύρωση; Έχουμε ξανακούσει ποτέ για τέτοιον λαό; Ψάχνοντας στα κείμενα του Πλίνιου του Πρεσβύτερου (ΧΧΙV, Τaprobane) βρίσκουμε μια απροσδόκητη περιγραφή των Κινέζων, από έναν πρεσβευτή της Κεϋλάνης, προς τον αυτοκράτορα Κλαύδιο: «Ο πατέρας μου έχει επισκεφθεί συχνά τη χώρα τους. Αυτοί οι άνθρωποι ξεπερνούν στο ύψος τους συνηθισμένους ανθρώπους, έχουν πυρόξανθα μαλλιά και γαλανά μάτια...». Σημειωτέον ότι ένας επισκέπτης από την Κεϋλάνη προφανώς θα πήγαινε στην Κίνα με πλοίο και θα έπιανε λιμάνι στη νοτιοδυτική μεριά της, κοντά στο Γινγκπάν.<br />
<br />
Έπειτα από αυτό, η φαντασία οργιάζει. Βρήκαμε, μήπως, πού κατέληξαν οι Μυκηναίοι, όταν μετανάστευσαν λόγω κλιματικής αλλαγής μετά τον Τρωικό Πόλεμο; Τα κείμενα των Χετταίων μιλούν για τους Αχιγιάβα (Αχαιούς) που προχώρησαν πολεμώντας μέσα από τη Συρία. Αλλά και οι Κιμμέριοι σάρωσαν εκείνα τα μέρη, για να καταλήξουν να γίνουν οι Πάρθοι. Μήπως, απλά, βρήκαμε αυτούς που τους κυνήγησαν ως την εσχατιά της Γης και τους εξολόθρευσαν, κλέβοντας ακόμη και τα ταφικά τους έθιμα; Κάποτε, η αλήθεια θα έλθει στο φως.<br />
<br /></span></span></b>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><a href="http://ift.tt/1ra1UzG" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://ift.tt/1X2wLe3" width="285" /></a></span></span></b></div>
<b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">ΒΟΥΔΑΣ... ΑΡΣΑΚΕΙΟΣ<br />
Το άνοιγμα του δρόμου του μεταξιού έδωσε ανατολικούς ορίζοντες όχι μόνο στους εμπόρους αλλά και στους απόστολους νέων ιδεών. Τα κινεζικά χρονικά αναφέρουν ότι ένας από τους πρώτους κήρυκες του ινδογενούς βουδισμού στην Κίνα ήταν ο Αν Σινγκάο. Ήταν ευγενούς καταγωγής, από τον βασιλικό οίκο των Ανξί, της χώρας του. Το όνομα Ανξί είναι η απόδοση στα κινεζικά του ονόματος Αρσάκης, της γνωστής δυναστείας που βασίλεψε στους Πάρθους μεταξύ του 240 π.Χ. και του 224 μ.Χ., με πρωτεύουσα την Αντιόχεια Μαργιανή (ή Μερβ). Λίγο μετά τον Αν Σιγκάο, στο δεύτερο μισό του 2ου αιώνα μ.Χ., ένας άλλος βουδιστής ιεραπόστολος στην Κίνα είχε «αρσάκειο όνομα», ο Αν Ξουάν. Επίσης, την ίδια εποχή, εμφανίστηκε στην Νταρόν της Αρμενίας ομάδα βουδιστών από την Ινδία, για τους οποίους ο μελετητής Ε. Seldeslachts ισχυρίζεται ότι τουλάχιστον οι δύο αρχηγοί τους ήταν Έλληνες του πρώην ελληνο-ινδικού βασιλείου.<br />
<br />
(ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:<a href="http://ift.tt/20tQHKt">ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ- Η ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ</a> <a href="http://ift.tt/Vglq6O">)</a><br />
<br />
 Να ήταν οι απόστολοι αυτοί δημιουργήματα της τότε παγκοσμιοποιημένης κρίσης, μια μείξη ελληνικής φιλοσοφίας με τον φιλειρηνικό τρόπο ζωής που δίδασκε ο ινδός «πεφωτισμένος πρίγκιψ»;<br />
<br />
Όποια και αν ήταν η ακριβής καταγωγή των αποστόλων του βουδισμού στην Κίνα, το γεγονός είναι ότι ο δρόμος του μεταξιού λειτούργησε τελικά ανασχετικά στη μετατροπή της μεγάλης αυτής χώρας σε μουσουλμανική. Αντίθετα, η ιστορία παίζει τελευταία ένα περίεργο πολιτικοθρησκευτικό παιχνίδι: Όπως διαβάσαμε στην επίσημη ιστοσελίδα της κινεζικής πρεσβείας στην Αυστραλία, η κυβέρνησή της προωθεί από το 2006 το... πάντρεμα του κομμουνισμού με τον βουδισμό. «Η ανισοκατανομή του πλούτου και ο καταναλωτισμός δεν έχουν εγείρει μόνον άγχος και εντάσεις στη μοντέρνα Κίνα» γράφει, «αλλά και ένα ιδεολογικό κενό.<br />
<br />
Πολλοί αισθάνονται χαμένοι, πνευματικά και ηθικά. Οι ιερείς του βουδισμού πιστεύουν ότι η κοσμοθεωρία τους προσφέρει την αναγκαία πνευματική γαλήνη για να γεμίσει αυτό το κενό». Τον νέο αυτό προσανατολισμό, οι κομματικοί αξιωματούχοι που τον εμπνεύστηκαν τον ονομάζουν «αρμονική κοινωνία της Κίνας». Μας βαυκαλίζει η ιδέα ότι πρόκειται για την τελευταία συμβολή της Ελληνιστικής εποχής στη διαμόρφωση του κόσμου μας.<br />
<br />
 Τ.Καφαντάρη-<a href="http://ift.tt/1X2wNm6">Το Βήμα</a><br />
<br />
<a href="http://ift.tt/1ra1VUc">http://ift.tt/1ra1VUc</a><br />
<br />
<br />
<a href="http://ift.tt/1X2wLe7">©www.visaltis.net</a></span></span></b></div>
</div>

ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ-ΠΕΛΑΣΓΟΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ

Οι μούμιες το αποδεικνύουν ότι κάποτε η Κίνα κατοικούνταν από Λευκούς Ανθρώπους! Οι κινέζοι είναι πιθανόν το σύμβολο της μογγολικής φυ...

Διαβάστε περισσότερα »

Η Αντριάνα Λίμα στο Λευκό Οίκο - ΦΩΤΟ

Η Αντριάνα Λίμα στο Λευκό Οίκο - ΦΩΤΟ

Το διάσημο μοντέλο Αντριάνα Λίμα παρευρέθηκε στο δείπνο που παραχώρησε ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα, στους ανταποκριτέ...

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Πυθαγόρειος συμβολισμός των Αριθμών

<br />
<div class="thn_post_wrap">
<div style="text-align: justify;"></div>
<div style="text-align: justify;"><a class="hasimg" href="http://ift.tt/24gfWBM" style="clear: left; cursor: auto ! important; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-3219" height="330" src="http://ift.tt/24gfWBM" title="pythagoras" width="381" /></a><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><br /></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Κανένα ολοκληρωμένο έργο που να αφορά την εσωτερική σημασία των αριθμών δεν έχει διασωθεί, Πέραν από ένα σύγγραμμα που αποδίδεται στον Ιάμβλιχο, το Περί θεολογουμένης Αριθμητικής, στο οποίο αναπτύσσονται οι ιδιότητες των 10 πρώτων αριθμών από μαθηματικής και αρμονικής πλευράς και παρέχονται πολυάριθμα προσηγορικά ονόματα για τον κάθε ένα.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Το σύγγραμμα αυτό περιέχει μέρη από την ομώνυμη χαμένη πραγματεία του Νικομάχου του Γερασηνού, από το χαμένο σύγγραμμα του Ανατόλιου (Περί της Δεκάδος και των Αριθμών), του δασκάλου του Ιάμβλιχου και από κάποια χωρία που έχουν γραφεί από κάποιον άγνωστο μελετητή, ο οποίος πιθανόν να είναι ο Ιάμβλιχος, καθώς ο ίδιος αναφέρει τόσο τον Νικόμαχο όσο και τον Ανατόλιο.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Οι διδασκαλίες του Πυθαγόρα έχουν έρθει σε μας με πολύ μικρά αποσπάσματα και όχι άμεσα μέσα από τον ίδιο τον Πυθαγόρα. Ότι ξέρουμε για τις διδασκαλίες του καθώς επίσης και των Πυθαγορείων προέρχονται από ποικίλες πηγές μετά από το θάνατο του Πυθαγόρα. Σίγουρα, γνωρίζομε πως ο Πυθαγόρας δίδαξε κατ” εξοχήν τα μαθηματικά και τους αριθμούς, γενικά. Μια πηγή για αυτό είναι, ο Αριστοτέλης που έγραψε στα Μεταφυσικά του:</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">«Οι πυθαγόρειοι αφοσιώθηκαν στα μαθηματικά και ήταν οι πρώτοι στην ανάπτυξη αυτής της επιστήμης. Μέσα από την μελέτη των μαθηματικών, πίστεψαν πως οι αρχές των μαθηματικών είναι οι αρχές όλων. Επειδή οι αριθμοί είναι κατά στη φύση πρώτοι, φαντάστηκαν ότι θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν στους αριθμούς και στα παράγωγα, περισσότερο παρά το πυρ, στη γη και στο ύδωρ …; …;..και δεδομένου ότι φάνηκε σαφές ότι όλα τα άλλα πράγματα στη φύση διαμορφώθηκαν επάνω στους αριθμούς και ότι οι αριθμοί είναι τα τελευταία πράγματα σε ολόκληρο το φυσικό κόσμο και ολόκληρος ο κόσμος είναι μια αναλογία ή ένας αριθμός».</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ένα μεγάλο μέρος σπουδαιότητας των αριθμών στη φιλοσοφία του Πυθαγόρα, μια λέξη που Πυθαγόρας ο ίδιος ήταν ο πρώτος που χρησιμοποιεί για να περιγράψει τον εαυτό του ως Φίλο-Σοφός (εραστής της φρόνησης), προήλθε από τη σημασία των ιερών αριθμών στα Ορφικά μυστήρια και από τις μελέτες του στην Αίγυπτο και αργότερα στη Βαβυλωνία και την Περσία. Για τους Πυθαγορείους, ο αριθμός δέκα ήταν ο πιο ιερός αριθμός και τον παρουσίαζαν ταυτόχρονα με τους άλλους πρωταρχικούς αριθμούς, που είναι οι αριθμοί ένα ως εννέα που κατέληγαν στο δέκα, σε ένα ιερό σύμβολο.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ξέρουμε ότι οι Πυθαγόρειοι είχαν ένα μυστικό σύμβολο για να αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον. Αυτό το σύμβολο ήταν ένα σχέδιο δέκα σημείων γνωστό ως Τετρακτύς. Το σύμβολο αποτελούταν από τέσσερα επίπεδα που διαμόρφωναν σε ένα τρίγωνο με μια βάση τεσσάρων σημείων, ακολουθούσε ένα επίπεδο τριών σημείων, μετά ένα με δύο και τελικά ένα σημείο στο ανώτερο επίπεδο του συμβόλου. Αυτό το ιερό σύμβολο στους πυθαγορείους εκφράστηκε έτσι:</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"> Η ανάγλυφη παράσταση της Τετρακτύος μπορεί να είχε την προέλευσή της σε μια παράσταση χαλικιών που χρησιμοποιούταν στη μελέτη των μαθηματικών, καθώς επίσης και στο πρώτο γράμμα της λέξης «Δεκάς» που είναι ένα τρίγωνο, το Δ είναι ένα τρίγωνο.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"> Αναπτύχθηκε μια μελέτη μυστικών ιδιοτήτων των αριθμών στη δεκάδα που ονομάστηκε αριθμολογία. Αυτή η μελέτη εξέταζε τις ιδιότητες και τις μαγικές δυνάμεις των αριθμών, συσχετίζοντας τους με τα ζωντανά και άψυχα αντικείμενα, καθώς επίσης και με Θεούς και Θεές. Το σύστημα αναφέρεται στον Τίμαιο του Πλάτωνα.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Η έννοια της Τετρακτύος μόλις κατανεμηθεί σε κάθε ατομική γραμμή και σημείο έχει μια μάλλον εντυπωσιακή ομοιότητα με το Δέντρο της Ζωής που χρησιμοποιείται στην Καμπαλά. Ακολουθούν τα παραδείγματα κάθε αριθμού της δεκάδας που χρησιμοποιεί η αριθμολογία και οι έννοιες που συνδέονται με την Τετρακτύ είναι οι ακόλουθες:</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Μονάς</strong>: Ήταν το Ένα και αντιπροσώπευσε πολλές μεταφυσικές κυριότητες και έννοιες. Ήταν γνωστή ως Είδος, Πηγή ορίου και μορφής. Η Ευδαιμονία, ο Δημιουργός. Η ευτυχία, η αρμονία, η τάξη και η φιλία. Εξισώθηκε με τον Απόλλωνα, το Θεό του Λόγου και με τον Υπερίωνα, την κεντρική φλόγα και ταυτόχρονα με τον Ήλιο σαν κέντρο του κόσμου και το νόηση σαν κέντρο του ανθρώπινου σώματος.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Στο έργο «Περί Ίσιδος και Οσίριδος», Ο Πλούταρχος κάνει μιαν αναφορά στην πυθαγόρεια φιλοσοφία και τη θεοποίηση των αριθμών με πρώτη τη μονάδα, τον αριθμό ένα, το ον, το άρτιο (την μονάδα τους άνδρας ονομάζειν Απόλλωνα.) Αντιπροσώπευε επίσης την ενότητα και την τελειότητα. Είναι το Σημείο, η πηγή όλων των αριθμών.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"> </span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Το καλό, το επιθυμητό, το ουσιώδες, το αδιαίρετο.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><br /></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"> <strong>Ο Πυθαγόρας έλεγε πως διαφέρει η Μονάς από το Έν. Όμοια και η Δυάς από το Δύο.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Δυάς:</strong> Ήταν το Δύο. Για τους πυθαγορείους, αυτός ο αριθμός αντιπροσώπευσε το πρώτο στάδιο προς τη διαδρομή της δημιουργίας. Η δυάδα αντιπροσώπευσε την πόλωση, την αντίθεση, την απόκλιση, την ανισότητα, και την αστάθεια. Καλείται συχνά Τόλμη, καθώς διασκορπίζει την τελειότητα και την ενότητα της Μονάδας.</span></span></b></div>
<div style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><a class="hasimg" href="http://ift.tt/1r9YrRN" style="cursor: auto ! important;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-3222" height="307" src="http://ift.tt/1r9YrRN" title="pythagoras1" width="404" /></a></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Είναι η γραμμή, η διαφορά, ο αριθμός της υπερβολής και της έλλειψης. Ο πρώτος θήλυ αριθμός. Η Δυαδικότητα.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"> <strong>Τριάς:</strong> Ο επόμενος αριθμός είναι ο αριθμός τρία. Οι Πυθαγόρειοι τον έβλεπαν ως πρώτο αληθινό αριθμό. Είναι ένα σύνολο που αντιπροσωπεύει την αρχή, τη μέση και το τέλος. Ο αριθμός αντιπροσωπεύει τον αρχή όλων που είναι ολόκληρα και τέλεια, τις τρεις διαστάσεις, και την τριμερή ψυχή<strong>.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Ο αριθμός υπονοεί επίσης από το Παρελθόν, το Παρόν και το Μέλλον. Ενσωματώνει τη φρόνηση και την πρόβλεψη, επειδή οι άνθρωποι που εξετάζουν και τα τρία μέρη του χρόνου θα επιλέξουν ένα σωστό σχέδιο δράσης. Η γνώση αντιπροσωπεύθηκε επίσης από την τριάδα, όπως ήταν οι δυνάμεις της προφητείας και της μοίρας. Για να συσχετίσουν την τριάδα με τις προφητείες, οι χρησμοί στα μαντεία στην αρχαιότητα γινόταν σε κοιλώματα που υποστηριζόταν σε ένα τρίποδα.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Δυνάμει της τριάδας, η ενότητα και η ποικιλομορφία αυτού που είναι αποτελούμενου, επιστρέφει στην αρμονία. Ο πρώτος περίεργος, άρρεν αριθμός.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Για τον αριθμό λοιπόν τρία, ο Ιάμβλιχος λέει, ότι είναι εξαιρετικού κάλλους και ευσχημοσύνης σε σύγκριση με όλους τους άλλους, επειδή κατέστησε τις δυνάμει ιδιότητες της μονάδας σε ενεργεία, εκφράζοντας την αναλογία, τη συνένωση και την αποτέλεση. Είναι δηλαδή ο πρώτος ενεργεία, επειδή υπερτερεί του ίσου και έχει κάτι περισσότερο από το ίσο στο ένα μέρος του (η μονάδα =1, η δυάδα =1+1, η τριάδα=1+2), ενώ το εξαιρετικό σε αυτόν είναι ότι αποτελεί τη συνέχεια των δύο πρώτων αιτιών και βεβαίως τη σύνθεση αμφοτέρων. Ο Ανατόλιος τον αποκαλεί «πλήρη» επειδή δείχνει τα πάντα και την αρχή και το μέσον και το τέλος, και για τον λόγο αυτό, όταν επαινούν τα υπέρμετρα τον χρησιμοποιούν ως πρόθεμα (τρισευτυχής ή τρισευδαίμονας), ενώ ο Νικόμαχος τον θεωρεί ως την έναρξη των αριθμών και το θεμέλιο της γεωμετρίας. Ο Νικόμαχος επίσης είναι αυτός που κάνει αναφορά στον αριθμό των σπονδών που οι άνθρωποι πρέπει κάνουν, αν επιθυμούν να εκπληρωθούν οι προσευχές τους.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Τετράς</strong>: Είναι ο αριθμός τέσσερα. Το τέσσερα αντιπροσώπευε την ολοκλήρωση. Για τους Πυθαγορείους, όλα και φυσικά και αριθμητικά ολοκληρώθηκαν στην πρόοδο του ενός μέχρι το τέσσερα. Το εξέφρασαν με τις τέσσερις εποχές, τα τέσσερα στοιχεία (γη, αέρας, πυρ και ύδωρ), τα τέσσερα ζωτικής σημασίας μουσικά διαστήματα και τα τέσσερα είδη πλανητικής κίνησης. Το τέσσερα απεικόνιζε την ευθύτητα και τη σταθερότητα.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"> <strong>Ο Πλάτων χρησιμοποίησε αργότερα τον αριθμό τέσσερα στις τέσσερις ικανότητες του ατόμου – νοημοσύνη, λόγος, αντίληψη και φαντασίωση.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Οι Πυθαγόρειοι αξιολόγησαν τέσσερις μαθηματικές επιστήμες, της αριθμητικής, της μουσικής, της γεωμετρίας και της αστρονομίας τα θεμέλια της αληθινής γνώσης. Κατά συνέπεια η τετράς αντιπροσωπεύει τη Δικαιοσύνη στον Πυθαγόρα και τους μαθητές του. Ο αριθμός αυτός αντιπροσώπευσε την ολοκλήρωση όλων των πραγμάτων στην ακόλουθη πρόοδο 1 + 2 + 3 + 4 = 10.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Έτσι έφθασαν στο σύμβολο της Τετρακτύος. Η Τετρακτύς έγινε έπειτα το πρότυπο για τον Κόσμο και την ανθρώπινη ψυχή.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Είναι το στερεό. Το πρώτο θήλυ τετράγωνο. Η δικαιοσύνη, το ακλόνητο και το τετράγωνο. Ο αριθμός του τετραγώνου, των στοιχείων, των εποχών, των ηλικιών του ατόμου, των σεληνιακών φάσεων, των αρετών.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Πεντάς:</strong> Ο αριθμός πέντε. Είναι ένας συνδυασμός περιττού και άρτιου και επίσης από τους αριθμούς δύο και τρία στην πρόσθεσή τους. Η πεντάς επίσης αντιπροσωπεύει το γάμο, την ένωση της αρσενικής και θηλυκής συμφιλίωσης και την αρμονία. Η Πεντάς ήταν αφιερωμένη στην Αφροδίτη.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Οι Πυθαγόρειοι έλεγαν πως η πεντάς περιέχει τα φυσικά φαινόμενα του σύμπαντος. Συχνά αυτό ήταν διατυπωμένο όπως το σύμπαν σπάρθηκε από τη μονάδα, απέκτησε κίνηση μέσω της δυάδας, μετά απέκτησε ζωή μέσω της πεντάδας και περικυκλώθηκε από τη δεκάδα</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"> Είναι ο άρρεν αριθμός του γάμου, που ενώνει τον πρώτο θήλυ αριθμό και τον πρώτο άρρεν αριθμό δια της προσθέσεως. Ο αριθμός των δαχτύλων στα άνω και κάτω άκρα. Ο αριθμός των κανονικών στερεών ή πολυέδρων. Ακατάλυτος: Όλα τα πολλαπλάσιά του τελειώνουν σε 5.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Εξάς:</strong> Είναι ο αριθμός έξι. Στους Πυθαγορείους είναι ο πρώτος τέλειος αριθμός. Προσθέτοντας τους αριθμούς 1, 2 και 3 προκύπτει το 6. Έτσι δημιουργείται η εξάδα. Ο αριθμός αντιπροσωπεύει τις καταστάσεις της υγείας και της ισορροπίας. Αντιπροσώπευσε επίσης την πληρότητα, την ειρήνη και τη θυσία. Ο αριθμός έξι συνδέθηκε επίσης με τον Ερμαφρόδιτο.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Είναι ο πρώτος θήλυ αριθμός γάμου, που ενώνει το 2 και το 3 μέσω του πολλαπλασιασμού. Ο πρώτος τέλειος αριθμός. Είναι ίσος με το ποσό των μερών των υποπολλαπλασίων του, δηλαδή οι διαιρέτες ή τα παραγόμενα, εκτός του εαυτού του, δίνουν 6. Κατά συνέπεια, 1+2+3=6 και 1*2*3=6. Το εμβαδόν του ασύμμετρου ορθογωνίου τριγώνου, 3-4-5.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Ο αριθμός έξι και πιο συγκεκριμένα η εξάδα, σύμφωνα με τον Ανατόλιο, είναι «τέλειος», διότι μπορεί να μετρηθεί από τα μέρη του (1+2+3=6 και 1Χ2Χ3=6). Παράγεται από τη δύναμη και τον πολλαπλασιασμό του πρώτου άρτιου και του πρώτου περιττού, του αρσενικού και του θηλυκού, και για αυτό καλείται «αρσενόθηλυς». Ονομάζεται και «γάμος» διότι δεν γίνεται δια της προσθέσεως, όπως ο αριθμός 5 (=2+3), αλλά δια του πολλαπλασιασμού (2Χ3=6). Από την «τελειότητα» της εξάδας προκύπτει και ο πρώτος αρμονικός μέσος όρος (αυτός είναι και ο λόγος που η νοητή γραμμή των αρμονικών σχέσεων των συχνοτήτων ξεκινά από τον αριθμό 6), του οποίου η σχέση με το 8 είναι «επίτριτη» (8:6=4:3) κ.ο.κ. Οι Πυθαγόρειοι αποκαλούσαν την εξάδα «ολομέλεια» και «ειρήνη» και «κόσμο», καθώς συνίσταται αρμονικά από τα αντίθετα. αλλά και η συναρίθμηση της λέξης Κόσμος είναι 600 (Κ20+Ο70+Σ200+Μ40+Ο70+Σ200 και όλο μαζί ΚΟΣΜΟΣ=600, που σημαίνει 6). Βλέπε Περί θεολογουμένης Αριθμητικής, σελ. 87-99. Η Αφροδίτη λοιπόν, η θεά του έρωτα και της φιλίας, ενώνει τα αντίθετα όπως και ο αριθμός 6, ενώ ακόμη αναπαριστά την αρχή της ολότητας και της τελειότητας.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Επτάς</strong>: Είναι ο αριθμός επτά. Αυτός ο αριθμός δεν μπορεί να παραχθεί από οποιαδήποτε άλλον που αποτελεί τη δεκάδα. Οι έννοιες που αντιπροσωπεύονται από την επτάδα είναι χαρά, αγάπη και ευκαιρία. Ο αριθμός αντιπροσώπευσε επίσης την παρθενία και θεωρήθηκε αφιερωμένος στην παρθένα θεά Αθηνά. Επίσης, δεδομένου ότι το επτά δεν μπορεί να διαιρεθεί, εκτός από τον εαυτό του, αντιπροσώπευσε μιαν ακρόπολη. Επίσης, ένας κύκλος δεν μπορεί να διαιρεθεί σε επτά μέρη.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ο Ανατόλιος χαρακτηρίζει τον αριθμό 7 «αμήτωρα», ως μη προκύπτοντα από διπλασιασμό ή πολλαπλασιασμό άλλου αριθμού, και «παρθένο», διότι παράγεται μονάχα από τη μονάδα. Επτά είναι ο αριθμός της πρώτης μουσικής συμφωνίας, της δια τέσσερα (4+3), επτά είναι το άθροισμα των κάθετων πλευρών του πρωτότυπου ορθογώνιου τριγώνου κ.ο.κ. Ο Νικόμαχος τον χαρακτηρίζει «αγέλη», επειδή έχει συναχθεί σε αυτοτελή ενότητα και παραμένει αδιάσπαστος. Επτά είναι και οι αστερισμοί και σι αρχάγγελοι και οι ημέρες της εβδομάδας. Και ενώ κατά την εξάδα εκδηλώνεται η ψυχή και το σώμα (η έξις της ψυχής και του σώματος), η προσπάθεια της τελείωσης και η διανόηση εκδηλώνονται κατά την επτάδα (την εβδομάδα). Ο Νικόμαχος παραθέτει επίσης παρόμοια σχόλια με αυτά του Αλέξανδρου του Αφροδισιέα.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ο γνωστός μύθος της γέννησης του Ηρακλή που μας παρουσιάζει ο Όμηρος στην Ιλιάδα του (Τ, στ. 95-133) μας λέει ότι η Ήρα, για να εκδικηθεί την απιστία του συζύγου της, παρέτεινε την ολοκλήρωση του κύκλου της κύησης της Αλκμήνης, με αποτέλεσμα να προηγηθεί της γέννησης του Ηρακλή ο «εφταμηνίτης» Ευρυσθέας, ο γιος της Νικίππης, της γυναίκας του Σθένελου, ο οποίος και τελικά σύμφωνα με τον όρκο του Δία ήταν αυτός που θα εξουσίαζε όλους τους γείτονές του.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Οκτάς:</strong> Η οκτάς ή ο αριθμός οκτώ ήταν σημαντικό στους Πυθαγορείους επειδή ήταν ο πρώτος κύβος (2*2*2). Σύνδεσαν οκτώ με την ασφάλεια, την σταθερότητα και όλα όσα ήταν ισορροπημένα στο σύμπαν. Οι Πυθαγόρειοι κάλεσαν συχνά την οκτάδα, «Εμπεριέχουσα των Αρμονιών», επειδή είναι η πηγή μουσικής αναλογίας. Είναι από τους πλέον Ιερούς στο Σουφισμό.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Κάθε μήνα, την όγδοη μέρα, γινόταν θυσίες στους Θεούς, γιατί υπήρχε μια ευρύτατα διαδεδομένη άποψη που έλεγε ότι ένα παιδί που γεννιέται κατόπιν επτάμηνης κυοφορίας μπορεί να ζήσει, ενώ όταν γεννηθεί στους οκτώ μήνες πεθαίνει.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Εννεάς</strong>: Ο αριθμός εννέα, ο οποίος κλήθηκε επίσης ορίζοντας, επειδή χαρακτήρισε τη γραμμή μεταξύ της δεκάδας και των αριθμών που κατέληξαν σε αυτήν. Οι Πυθαγόρειοι έβλεπαν το εννέα σαν αριθμό ολοκλήρωσης. Αυτό οφειλόταν στους εννέα μήνες της εγκυμοσύνης και στην ύπαρξη των εννέα Μουσών.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Είναι τον πρώτο άρρεν τετράγωνο (3*3). Ακατάλυτο που όμως πολλαπλασιασμένο συχνά, αναπαράγεται.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Δεκάς</strong>: Η δεκάς ή ο αριθμός δέκα ήταν ο πιο ιερός όλων των αριθμών στους Πυθαγορείους. Αυτός ο αριθμός περιέχει όλα τα πράγματα σε μια απλή δομή και επιρροή. Είναι το σύνολο των θείων επιρροών που κράτησαν το σύμπαν μαζί και ήταν όλοι οι προφανείς νόμοι της φύσης. Η δεκάς επίσης είναι ο κόσμος, ο ουρανός, ο Θεός, και η μοίρα.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Η Δεκάς περιέχει όλους τους αριθμούς. Μετά το 10 οι αριθμοί επαναλαμβάνουν τον εαυτό τους. Είναι το άθροισμα των αρχέτυπων αριθμών, δηλαδή 1+2+3+4=10</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Περαιτέρω, Ιεροί είναι οι αριθμοί:</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ο αριθμός 27. Ο πρώτος άρρεν κύβος (3*3*3).</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ο αριθμός 28. Αστρολογικά σημαντικός αριθμός, όπως ο σεληνιακός κύκλος. Είναι ο δεύτερος τέλειος αριθμός, δηλαδή 1+2+4+7+14=28, καθώς επίσης και το άθροισμα των επτά αριθμών, δηλαδή 1+2+3+4+5+6+7=28.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ο αριθμός 35. Το άθροισμα των κύβων του πρώτου θήλυ και πρώτου άρρενος, δηλαδή, 8+27=35</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ο αριθμός 36. Το αποτέλεσμα του πολλαπλασιασμού των πρώτων τετραγώνων των αριθμών, δηλαδή 4 x 9=36. Ακόμα, το άθροισμα των τριών πρώτων κύβων, δηλαδή 1+8+27=36. Επίσης το άθροισμα των οκτώ πρώτων αριθμών, δηλαδή 1+2+3+4+5+6+7+8=36.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Αντιστοιχίες από τις Πυθαγόρειες σκέψεις εμφανίζονται στις εργασίες του Νικομάχου Γερασηνού, ιδιαίτερα στο «αριθμητική εισαγωγή», η οποία αποτέλεσε τη βάση του κειμένου του τέταρτου αιώνα μΧ. στο έργο του Ιάμβλιχου, «Τα Θεολογούμενα της Αριθμητικής». Αυτές οι αντιστοιχίες και αποδόσεις είναι οι ακόλουθες:</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Μονάς: Ο Ζευς, ο Προμηθεύς και το Χάος</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Δυάς: Η Μούσα Ερατώ, η Ίσις, η Ρέα, η δικαιοσύνη και η φύση</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Τριάς: Η Εκάτη, η σωφροσύνη και οι τρεις φάσεις της Σελήνης.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Τετράς: Ο Ηρακλής, τα 4 στοιχεία, το δίκαιο και οι 4 εποχές.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Πεντάς: Η Νέμεσις, η Θεία Πρόνοια, η Αφροδίτη, η Αθηνά, η δικαιοσύνη, ο αιθήρ ή η πεμπτουσία, το πέμπτο στοιχείο (Πνεύμα).</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Εξάς: Το Σύμπαν ή ο Κόσμος, η Μούσα Θάλεια και η αρμονία.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Επτάς: Η Αθηνά, η παρθενία και η τύχη.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Οκτάς: Η ευμετάβλητη φύση και η Μούσα Ευτέρπη.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Εννεάς: Ο Ωκεανός, ο Προμηθεύς, ο Ήφαιστος, η Ήρα και ο Υπερείων.</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Οι Πυθαγόρειοι αναπαριστούσαν τους αριθμούς με υποδείγματα από στιγμές (τελείες), σαν αποτέλεσμα από ταξινομημένα χαλίκια σε τύπους. Για παράδειγμα, το 9 έχει 3 σειρές με 3 χαλίκια σε καθεμία, διαμορφώνοντας έτσι ένα τετράγωνο. Όμοια, το 10 έχει 4 σειρές που περιέχουν η κάθε μία, 1, 2, 3 και 4 χαλίκια ανά σειρά, διαμορφώνοντας ένα τρίγωνο.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Έτσι παρήγαγαν τις σχέσεις μεταξύ των αριθμών. Παραδείγματος χάριν, ένας τετράγωνος αριθμός μπορεί να υποδιαιρεθεί με μια διαγώνια γραμμή σε δύο τρίγωνα αριθμούς. Μπορούμε να πούμε πως ένας τετράγωνος αριθμός είναι πάντα το άθροισμα δύο τριγώνων αριθμών.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Έτσι, ο τετράγωνος αριθμός 25 είναι το άθροισμα του τρίγωνου αριθμού 10 και του τρίγωνου αριθμού 15.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Η Μυστική Τετρακτύς είναι ένας ιδιαίτερος τρίγωνος αριθμός, όμοιος με αυτόν του δέκα. Το όνομά της που σημαίνει σύνολο από τέσσερα πράγματα, μια λέξη που απέδωσε ο μαθηματικός Θέων. Οι Πυθαγόρειοι αναγνώριζαν δέκα τέτοια σύνολα.</span></span></b></div>
<div style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><a class="hasimg" href="http://ift.tt/24gfWBO" style="cursor: auto ! important;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-3223" height="239" src="http://ift.tt/24gfWBO" title="pythagoras2" width="404" /></a></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Το σύνολο των δέκα πραγμάτων ή οι δέκα Τετρακτύες</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ο Ιάμβλιχος στο έργο του Περί του Πυθαγορικού βίου, ονομάζει την Τετρακτύ, Μαντείο Δελφών. Αναφέρει:</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Κεφάλαιο 18, τμήμα 82 γραμμή 12</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Το σύνολο τώρα όσων αποκαλούνται «ακούσματα» διαιρείται σε τρία είδη: στο πρώτο ανήκουν αυτά που υποδηλώνουν τι υπάρχει, στο δεύτερο ποιο είναι το πιο καλό και στο τρίτο τι πρέπει να πράττεται και τι όχι. Τα πρώτα λοιπόν, που αφορούν το τι υπάρχει, ομοιάζουν με τα εξής: Τι είναι τα Νησιά των Μακάρων; Ο ήλιος και η σελήνη. Τι είναι το μαντείο των Δελφών; Η τετρακτύς, πράγμα που σημαίνει η αρμονία, όπου βρίσκονται και οι Σειρήνες. Τα δεύτερα, μοιάζουν με τα εξής: Ποιο είναι το δικαιότερο; Το να θυσιάζεις. Ποιο είναι το πιο σοφό; Ο αριθμός. Και το δεύτερο, μετά τον αριθμό, είναι αυτό που θέτει ονόματα στα πράγματα. Ποιο είναι το σοφότερο για εμάς; Η ιατρική. Ποιο είναι το ωραιότερο; Η αρμονία. Ποιο το ισχυρότερο; Η γνώμη. Ποιο το καλύτερο; Η ευδαιμονία. Ποιο θεωρείται ως το πιο αληθινό; Ότι οι άνθρωποι είναι πονηροί. Για το λόγο αυτό λένε ότι ο Πυθαγόρας παίνεσε τον ποιητή, τον Ιπποδάμαντα τον Σαλαμίνιο, ο οποίος έγραψε:</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Ω θεοί, από πού κατάγεστε;</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Από πού γίνατε αυτοί που είστε;</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Ω άνθρωποι, από πού κατάγεστε;</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Από πού γίνατε τόσο κακοί;</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Η Τετρακτύς θεωρείται από τους Πυθαγορείους ως η ρίζα, η πηγή κάθε δημιουργίας. Αποτελεί τον θεϊκότερο και ιερότερο όρκο τους και παριστάνεται με στιγμές, των οποίων η διάταξη κατασκευάζει τρίγωνον εντελές, δηλαδή ισοσκελές, του οποίου η κάθε πλευρά έχει τέσσερις στιγμές [Λουκιανού, Βίων πράσις, 4, 543.] Οι τέσσερις πρώτοι αριθμοί είναι αυτοί με τους οποίους ο κόσμος διοικείται με αρμονία, και η αρμονία αυτή είναι ένα σύστημα τριών συγχορδιών, της τετάρτης, της πέμπτης, της ογδόης και της διπλής ογδόης, των οποίων οι αναλογίες βρίσκονται στους τέσσερις πρώτους αριθμούς.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Η αρμονία αυτή, κατά τον Ιάμβλιχο, κυβερνά τη μουσική των ουράνιων σφαιρών, πάνω στις οποίες, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, στέκεται μια Σειρήνα που τραγουδά σε μια συγκεκριμένη τονικότητα. οι σειρήνες είναι οκτώ (όσοι και οι φθόγγοι μιας οκτάβας και το τραγούδι τους δημιουργεί μια μοναδική αρμονία (Πλάτωνος Πολιτεία 617Β). Καθίσταται λοιπόν σαφές για ποιο λόγο ο Πυθαγόρας θεωρούσε την τετρακτύν ως το μαντείο των Δελφών: επειδή είναι η ουσιαστικότερη αλήθεια του σύμπαντος και το μαντείο έχει σκοπό να την αποκαλύπτει.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Στους τέσσερεις πρώτους αριθμούς των Πυθαγορείων αναφέρεται και ο Αριστοτέλης στο Περί Ψυχής, 404β. Ο Σταγειρίτης, επιχειρώντας να περιγράψει την παλαιότερη άποψη περί της ψυχής, μας παραπέμπει στο κατά πάσαν πιθανότητα Πυθαγορικό σύγγραμμα Περί Φιλοσοφίας. Σύμφωνα με το κείμενο λοιπόν αυτό, το ίδιο το έμψυχο ον απορρέει από την ιδέα του Ενός ή αλλιώς, ο Νους είναι το Ένα.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Η Επιστήμη, η γνώση δηλαδή, είναι το Δύο, επειδή μόνο κατά τον τρόπο αυτό πορεύεται προς τη μονάδα. Ο αριθμός της επιφάνειας είναι η γνώμη και ο αριθμός του όγκου η αίσθηση, καθώς, όπως έλεγαν, οι αριθμοί είναι οι μορφές καθεαυτές και οι αρχές και συγκροτούνται από στοιχεία.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Στο ίδιο ζήτημα αναφέρεται και ο Θέων ο Σμυρναίος, ο οποίος, αναφερόμενος στη Δεκάδα (ΙΙ, 37-49), αναγνωρίζει έντεκα διαφορετικές τετρακτύες ή τετράδες, αναλογικές όμως μεταξύ τους: τη θεμελιώδη (1+2+3+4) και οι πρωταρχικές συνηχήσεις της κλίμακας – όπως στον Σέξτο, της ψυχής του κόσμου [οι γεωμετρικές πρόοδοι με λόγο 2 (1, 2, 4, 8) και 3 (1, 3, 9, 27), τη φύση των μεγεθών (1=σημείο, 2=ευθεία γραμμή, 3=καμπύλη γραμμή, 4=επίπεδη επιφάνεια, 9=κυρτή επιφάνεια, 8=στερεό με κυρτή επιφάνεια, 27=στερεό με επίπεδη επιφάνεια), τα στοιχεία της φύσης (1φωτιά, 2αέρας, 3νερό, 4=γη), τα γεωμετρικά σχημάτα (1=πυραμίδα, 2=οκτάεδρο, 3=εικοσάεδρο, 4=κύβος), τα φυομένα (1=το σπέρμα που αντιστοιχεί στη μονάδα και το σημείο, 2=η αύξηση κατά μήκος στη δυάδα και στη γραμμή, 3=η αύξηση κατά πλάτος στην τριάδα, 4=η αύξηση κατά όγκο στην τετράδα και στο στερεό), τη γενετική ανάπτυξη της κοινωνίας (1=άνθρωπος, 2=οικογένεια, 3=κώμη, 4=πόλις), τις γνωστικές ιδιοτήτες (1=νους, 2=επιστήμη, 3=δόξα, 4=αίσθηση), τις διαστάσεις του έμψυχου όντος (1=λογιστικό, 2=θυμικό, 3=επιθυμητικό, 4=το σώμα ως τόπος διαμονής της ψυχής), τη διαδοχή του χρόνου (1=άνοιξη, 2=καλοκαίρι, 3=φθινόπωρο, 4=χειμώνας) και τέλος, τη προόδο των ηλικιών της ζωής (1=παιδική ηλικία, 2=εφηβεία, 3=ώριμη ηλικία, 4=γήρας).</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Σύμφωνα με την Πυθαγόρεια φιλοσοφία η φύση μπορεί να γίνει κατανοητή μονάχα μέσω της αριθμητικής θεωρίας των αναλογιών σε σχέση με τη γεωμετρική μελέτη των στερεών. Οι Πυθαγόρειοι, λοιπόν, θεωρούν ότι όλα τα στερεά μπορούν να ελεγχθούν βάσει πέντε αρχικών κανονικών πολύεδρων σχημάτων. Ο Πλάτων, έτσι, στον Τίμαιο (54δ- 55δ), παρουσιάζει τα τέσσερα από τα πέντε κανονικά πολύεδρα σχήματα, (το κανονικό τετράεδρο, το κανονικό οκτάεδρο, το κανονικό εικοσάεδρο, και το εξάεδρο ή κύβο), των οποίων η συστατική μονάδα είναι το τρίγωνο (ορθογώνιο και ισόπλευρο).</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><strong>Γίνεται ωστόσο λόγος και για τη σύσταση του πέμπτου πολύεδρου σχήματος, με την οποία ο Θεός προέβαλε το σύμπαν, διακοσμώντας και περιχαράσσοντάς το με αυτήν. Ο Σωκράτης στον Φαίδωνα, επιχειρώντας να παρουσιάσει τη γη, θα το «περιγράψει», ορίζοντάς την ως δωδεκάσπυτον πολύχρωμη σφαίρα (110β).</strong></span></span></b></div>
<div style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><a class="hasimg" href="http://ift.tt/1r9Ys86" style="cursor: auto ! important;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-3224" height="374" src="http://ift.tt/1r9Ys86" title="pythagoras3" width="404" /></a></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Το δωδεκάεδρο, ωστόσο, διακρίνεται από τα τέσσερα άλλα κανονικά στερεά, καθώς δεν σχηματίζεται από τρίγωνα αλλά από πεντάγωνα, των οποίων οι έδρες διαιρούνται σε δύο τρίγωνα από τη διαγώνιο του τετραγώνου, και των οποίων ο λόγος που προκύπτει από τη σχέση της πλευράς με τη διαγώνιο ισούται με τη Χρυσή Τομή (sectio aurea) ή την proportion divina(Θεία Αναλογία). Η συνένωση μάλιστα των κορυφών του πενταγώνου δημιουργεί πέντε ισοσκελή τρίγωνα σε σχήμα πεντάκτινου αστεριού, των οποίων οι πλευρές, καθώς τέμνονται, σχηματίζουν ένα μικρό αντεστραμμένο πεντάγωνο, το Πεντάγραμμα ή τη Πεντάλφα.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ενώ όμως σύμφωνα με την πλατωνική θεωρία της δημιουργίας του σύμπαντος, η οποία αποδέχεται το συνδυασμό των τεσσάρων ριζωμάτων (της φωτιάς, της γης, του νερού και του αέρα), αυτή η πέμπτη σύσταση δεν φαίνεται να παίζει κάποιο ρόλο κατά τη φάση της δημιουργίας – ξεφεύγει ή βρίσκεται πέραν της διαδικασίας της μίξεως και ορίζεται ως Θεϊκή και εμπεριέχουσα των ριζωμάτων ή των παραγόμενων από αυτά στερεών, καθώς τα περιβάλλει και τα ενσωματώνει – σύμφωνα με τον Αριστοτέλη ορίζεται ως ένα πέμπτο «ρίζωμα»- στοιχείο, ως ο αιθέρας, που είναι το λεπτότερο όλων. Είναι η αρχή της κυκλικής κίνησης των άστρων και της ανθρώπινης ψυχής.</span></span></b></div>
<div style="text-align: center;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><a class="hasimg" href="http://ift.tt/24gfWBS" style="cursor: auto ! important;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-3225" height="404" src="http://ift.tt/24gfWBS" title="pythagoras4" width="396" /></a><a class="hasimg" href="http://ift.tt/1r9YpJz" style="cursor: auto ! important;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-3226" height="95" src="http://ift.tt/1r9YpJz" title="pythagoras5" width="404" /></a></span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Τα Πλατωνικά στερεά σε σχέση με τα πέντε στοιχεία ή ριζώματα, από το βιβλίο του Κέπλερ, Harmonices Mundi. Ο Πυθαγόρας μετά τις μελέτες του σχετικά με τους αριθμούς, προχώρησε στην μελέτη της μουσικής. Δεν έβλεπε τη μουσική μόνο σαν μέσο ψυχαγωγίας, αλλά σαν αρμονία, μια αρχή που φέρνει την τάξη στο χάος και στην παραφωνία. Για τους Πυθαγορείους, η μουσική, όπως και οι αριθμοί, είχε διπλή δομή, όχι μόνο χρήσιμη και πρακτική, αλλά και μια φύση που αφήνει τους ανθρώπους να διαπιστώσουν τη δομή και τη φύση του σύμπαντος.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Ο Πυθαγόρας καθόρισε από μαθηματική άποψη τους οκτώ τόνους της κλίμακας. Ο Πυθαγόρας ανέπτυξε ακόμα μια ιδιαίτερη θεωρεία για την ψυχή και την μετενσάρκωση.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Οι Πυθαγορικές θεωρίες για την ψυχή αναπτύσσονται εκτενώς από τον Πλάτωνα στο έργο του «Φαίδων», αλλά επίσης και στο έργο του «Φαίδρος». Ο Πυθαγόρας επηρέασε τους μετέπειτα φιλοσόφους, οι οποίοι επέκτειναν την γνώση του κλασσικού κόσμου και άνοιξαν τον δρόμο για τις έπειτα φιλοσοφίες των Νεοπυθαγορείων και Νεοπλατωνιστών.</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><br /></div>
<div style="text-align: justify;"><br /></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Πηγή: defencenet.gr</span></span></b></div>
<div style="text-align: justify;"><br /></div>
<div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><a href="http://ift.tt/1mAtuN9">ΠΗΓΗ</a> </span></span></b></div>
</div>

Ο Πυθαγόρειος συμβολισμός των Αριθμών

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ Κανένα ολοκληρωμένο έργο που να αφορά την εσωτερική σημασία των αριθμών δεν έχει διασωθεί, Πέραν από ένα σύγγρα...

Διαβάστε περισσότερα »

Το συγκινητικό μήνυμα του Κωνσταντίνου Χριστοφόρου για τον Αγγελάκη

Το συγκινητικό μήνυμα του Κωνσταντίνου Χριστοφόρου για τον Αγγελάκη

Ο αιφνίδιος θάνατος του Γιάννη Αγγελάκη έχει σοκάρει τον καλλιτεχνικό κόσμο. Συγκλονιστικό είναι το αποχαιρετιστήριο μήνυμα του τραγουδιστ...

Διαβάστε περισσότερα »

H τελευταία τηλεοπτική εμφάνιση του Γιάννη Αγγελάκη – ΒΙΝΤΕΟ

H τελευταία τηλεοπτική εμφάνιση του Γιάννη Αγγελάκη – ΒΙΝΤΕΟ

Σοκαρισμένος είναι ο καλλιτεχνικός κόσμος από τον αιφνίδιο θάνατο του γνωστού make up artist Γιάννη Αγγελάκη. Η τελευταία του τηλεοπτική ε...

Διαβάστε περισσότερα »

Ο... Άντρας στο νέο βίντεο κλιπ της Άντζελας

Ο... Άντρας στο νέο βίντεο κλιπ της Άντζελας

Η Λαίδη ξαναχτυπά. Η υπόθεση των Τζάμπο δεν την πτόησε και επιστρέφει με νέο τραγούδι και βίντεο κλιπ, στο οποίο μάλιστα παρτενέρ της θα ...

Διαβάστε περισσότερα »

Η Κέιτ Μίντλετον ποζάρει για τη Vogue – ΦΩΤΟ

Η Κέιτ Μίντλετον ποζάρει για τη Vogue – ΦΩΤΟ

Η δούκισσα του Κέιμπριτζ Κέιτ Μίντλετον φωτογραφήθηκε για τη βρετανική Vogue. Σε μία σειρά συμβολικών πρωτοσέλιδων, προκειμένου να γιορτά...

Διαβάστε περισσότερα »

Η Κιμ Καρντάσιαν "έγινε" Μέγκαν Φοξ - ΦΩΤΟ

Η Κιμ Καρντάσιαν "έγινε" Μέγκαν Φοξ - ΦΩΤΟ

Η Κιμ Καρντάσιαν φαίνεται πως ακολουθεί πιστά το ρεύμα της εποχής και είναι μεγάλη θαυμάστρια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή τη φο...

Διαβάστε περισσότερα »